Actueel

Downloads

U bent hier: gedichten Herman Leys

Gedichten Herman Leys

  • ‘Eeuwig misschien’

    Ik observeer wel eens hoe wolken overvaren.
    Ook gras houdt vaak mijn aandacht gaande.
    Maar ik vergeet wat zij me heeft verteld.

    Mensen met wie ik heb gepraat: vervlogen.
    De kleren van bezoekers, van mijn eigen vrouw: verdampt.
    Ken ik de man die mij de hand komt drukken?
    En moet ik weten over wie mijn buur het heeft?

    Ik weet al lang dat ik mezelf niet ken.
    Begin me stilaan af te vragen of ik er wel ben.

    Herman Leys
    2004

  • Dementie 1

    De deur is dicht
    Waar is mijn sleutel?
    Waar is mijn vrouw?
    Ik zie ze niet…

    Haar kapper?- zou ik moeten weten…
    Durf ik het aan? Nu ken ik nog de weg.
    Ik kan gaan gluren in zijn zaak.
    Sta wel voor gek als zij er niet meer is,
    of er morgen pas zal komen…?

    Herman Leys
    April 2005

  • Dementie 2

    Mij verwarren de tekens van de tijd.
    Mijn oude polshorloge
    telt amechtig tot twaalf,
    begint dan met een zucht
    weer van vooraf aan.

    Sommige vooruitstrevenden
    tellen na twaalf rustig door,
    hun treinen kunnen vertrekken
    om zeventien uur vijftig…

    Herman Leys
    Voorjaar 2006

  • Dementie 3

    Ik loop gedwee door dit vreemde labyrint.
    Onbekende goden kijken hier smalend
    op mij neer.

    De dichter die ik was
    kreunt nu in oude knoken,
    strompelt soms, ogen geloken,
    en bet stil zijn tranen…

    Met woorden tast ik naar mijn vereleden.
    Vloek als ik geen ander woord meer vind,
    knabbel op mijn pen, zonder reden…
    en grijp trillend naar een troostende pint.

    Herman Leys
    Januari 2006